https://hdl.handle.net/20.500.12573/212 2026-05-08T12:42:20Z 2026-05-08T12:42:20Z Kurtoglu, Ayca Llyod, Armagan Teke Salimoglu, Zafer https://hdl.handle.net/20.500.12573/2455 2025-03-27T07:46:08Z 2024-01-01T00:00:00Z

A gendered analysis of Palestinian refugee women's experiences of migration from Syria to Türkiye Kurtoglu, Ayca; Llyod, Armagan Teke; Salimoglu, Zafer After the outbreak of the conflict in 2011, millions of people fled Syria across its borders. This gave way to a new category of people, "Syrian refugees." While this categorical understanding constitutes the basis for legal entitlements, it homogenizes all fleeing Syria and results in concealing the differential experiences and vulnerabilities of particular groups. The paper challenges this blanket categorization by focusing on the migration experiences of Palestinian women from Syria to Turkiye around the concepts of biological and social reproduction which represent the largely neglected aspects concerning the process of forced migration. By drawing on six women's experiences, the paper concludes that the homogeneity of the Syrian migrants is an illusion; women's migrations are shaped through their gendered and ethnic history; and women face gender-specific challenges and opportunities in both home and host countries. We particularly argue that policies on border control and migrant's integration fail to consider the subjective conditions and needs of particular groups within the Syrian migrants.

2024-01-01T00:00:00Z Teke-Lloyd, Fatma Armagan Türk, Umut Bengü, Elif https://hdl.handle.net/20.500.12573/2446 2025-03-12T09:01:33Z 2022-01-01T00:00:00Z

COVID-19 UZAKTAN EĞİTİM SÜRECİNDE ÖNE ÇIKAN FAKTÖRLER: BİR DEVLET ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ Teke-Lloyd, Fatma Armagan; Türk, Umut; Bengü, Elif Uzaktan eğitim uygulamaları üzerine Türkiye’nin ve diğer ülkelerin deneyimi oldukça köklüdür; fakat, COVID-19 dönemindeki uzaktan eğitim, tam hazırlık yapılamadan örgün eğitimin tamamen yerini aldığı bir süreç olmuştur. Bu çalışma, Anadolu’da acil uzaktan eğitim sürecini görece başarılı yöneten bir devlet üniversitesinde yürütülmüştür. Çalışmanın amacı COVID-19 uzaktan eğitim sürecinde öğrencilerin deneyimlerini etkileyen sosyo-ekonomik faktörler ile birlikte öğrencilerin uzaktan eğitim sürecine dair algılarını, zorlandıkları ve/veya olumlu buldukları yönleri tespit etmeyi amaçlamıştır. Makalenin bir diğer önemli çıktısı da uzaktan eğitim sürecinde öğrencilerin motivasyonu ve başarısında fark yaratan sosyo-ekonomik ve toplumsal cinsiyet temelli faktörler olmuştur. Araştırmada 484 öğrenci ile anket ve 3 adet odak grup çalışması yapılmış, sonuçlar tanımlayıcı şekilde makalede paylaşılmıştır. Sonuçların, acil uzaktan öğrenme dönemine görece olarak hazırlıksız yakalanan yükseköğrenim kurumlarına, öğrenci algısını ve deneyimini anlamaları açısından bir kaynak olması beklenmektedir. Aynı zamanda, çalışma ile uzaktan eğitimde ‘hassas/kırılgan’ öğrenci gruplarının tespitinin yapılması ve uzaktan eğitim sürecinde öğrencileri etkileyen sosyoekonomik eşitsizliklerin ortaya konması amaçlanmaktadır.; The experience of Turkey and other countries on distance learning applications are quite deep-rooted; However, distance education in the COVID-19 period has been a process in which online education has completely replaced formal education in higher education without proper preparations. This study was conducted in a state university in Anatolia –which has been relatively successful at managing distance education period. The aim of the study is to identify the socio-economic factors affecting students' experiences with their perceptions about the distance education process, the aspects they find difficult and/or positive during the distance education process that started with COVID-19 pandemic. Another outcome of the article is underlining the socio-economic and gender-based factors that generate differences in students' motivation and success in the distance education. For these purposes, a questionnaire with 484 students and 3 focus group studies were conducted, and the results were shared in the article in a descriptive manner. The results are expected to be a resource for Higher Education Institutions, which have been caught unprepared for the emergency distance learning period, in terms of understanding student perception and experience. At the same time, the study has aimed to identify vulnerable student groups in distance education and to reveal the socio-economic inequalities affecting students in the distance education process.

2022-01-01T00:00:00Z Celebi, Gulce Tarhan Celebi, Mehmet Celil https://hdl.handle.net/20.500.12573/2430 2025-02-05T06:20:14Z 2024-01-01T00:00:00Z

BÖLÜNMÜŞ TOPLUMLARDA ANAYASA YARGISI: İSRAİL YÜKSEK MAHKEMESİ KARARLARI IŞIĞINDA İSRAİL’DE VATANDAŞLIĞIN SINIRLARI Celebi, Gulce Tarhan; Celebi, Mehmet Celil Bu makale, bölünmüş toplumlarda milli kimlik ile vatandaşlar bütünü arasındaki sınırın belirlenmesinde yüksek mahkemelerin rolünü incelemektedir, özellikle İsrail Yüksek Mahkemesi'nin kararlarına odaklanarak. İsrail'in dini ve etnik farklılıklarla bölünmüş bir toplum olduğu bağlamda, mahkemelerin milli kimliğin ve vatandaşlığın tanımını nasıl etkilediği ve bu sürecin nasıl işlediği ele alınmaktadır. Makale, İsrail Yüksek Mahkemesi'nin kritik kararlarını söylem analiziyle inceleyerek, Yahudi kimliği ve İsrailli Araplar arasındaki ayrımcılık davalara odaklanmaktadır. Ayrıca, İsrailli Araplar için eşit vatandaşlık haklarını belirleyen kararların yetersizliği ve “Temel Yasa: Yahudi Halkı'nın Ulus-Devleti” yasasının İYM üzerindeki etkileri tartışılmaktadır. Bu makale, bölünmüş toplumlarda yargının milli kimliğin inşasında nasıl merkezi bir rol oynadığını vurgulamaktadır.

2024-01-01T00:00:00Z İnan, Murat Arıkan Akdağ, Gül https://hdl.handle.net/20.500.12573/2424 2024-12-25T06:40:05Z 2024-01-01T00:00:00Z

Proximity or Directional Model of Voting for the Turkish Voter? İnan, Murat; Arıkan Akdağ, Gül Voting behavior is a very complex type of political behavior. Therefore, understanding why voters vote for a particular political party or a candidate requires developing complex models. In 1957, Anthony Downs, who built his model on Hottelings’ and Smithies’ models, argued that political parties’ and candidates’ ideological and issue positions can be expressed on a one-dimensional space. On one hand, it was highly reductionist to argue that political ideas on a particular issue can be expressed this way, on the other, it was highly practical from analytical point of view. Locating parties, candidates and voters on a one-dimensional space according to their ideological or issue positions was then a revolutionaly idea and helped comparing party, candidate and voter ideological and issue positions within and across countries. These models, which were called spatial models of party competition were further developed over time and helped understanding voting behavior. Currently, spatial models of party competition have two major competing models linking voter ideological positions with party ideological positions. Simply, while the proximity model proposes that voters vote for the parties or candidates that hold ideological positions in the political space that are closest to their own, the directional model suggests that the voters vote for the parties or candidates that are on their side of the two-dimensional political spectrum and more extreme than their own while being within the acceptability region. This research aims to test the applicability of these two voting models for the Turkish voter. Türkiye constitutes an interesting case study with its long-term PR electoral system as it was suggested in the extant literature that proximity model is a more appropriate tool to explain voting behavior in Proportional (PR) systems. Thus, we hypothesize that in Türkiye, where a PR electoral system is in effect for parliamentary elections, voter electoral preferences are better explained by the proximity model than the directional model. Our research analyzes Comparative Study of Electoral Systems (CSES) data for voters of the four major political parties in Türkiye, the Justice and Development Party (JDP), the Republican People’s Party (RPP), the National Action Party (NAP), and the People’s Democratic Party (PDP). A series of Multiple Linear Regression Analyses were conducted to reveal associations between the dependent and the independent variables. Voter embracement, as expressed as like-dislike of each political party for each voter, is seperately used as the dependent variable for each analysis. Issue distance and issue scalar product were used as key independent variables representing the formulas for the proximity and the directional models, respectively. Additionally, education, age, gender and income were recruited as classical control variables. Comparing explanatory powers of the statistical models showed that, contrary to the findings of MacDonald and his colleagues, the proximity model of voting is a more appropriate tool than the directional model to explain voting behavior in Türkiye. From a macro-political perspective, this finding supports Westholm’s (1997) argument that the PR provides a more appropriate tool to explain voting behavior in PR systems. Yet, it should be noted that further multi-country comperative analyses required for certain results.; Oy verme davranışı oldukça karmaşık bir politik davranış türüdür. Bu nedenle seçmenlerin belirli bir politik parti ya da adaya neden oy verdiklerini anlamak karmaşık modeller geliştirmeyi gerektirir. 1957 yılında, Modelini Hottelings ve Smithies'in modelleri üzerine kuran Anthony Downs, siyasi partilerin ve adayların ideolojik ve meseleler üzerindeki konumlarının tek boyutlu bir alanda ifade edilebileceğini savunmuştur. Belirli bir konudaki politik fikirlerin bu şekilde ifade edilebileceğini ileri sürmek bir yandan son derece indirgemeciyken, diğer yandan ise analitik açıdan son derece pratikti. Partileri, adayları ve seçmenleri konumlarına göre tek boyutlu bir alana yerleştirmek zamanı için devrim niteliğinde bir fikirdi ve parti, aday ve seçmenlerin ideolojik ve meseleler üzerindeki konumlarının her bir ülke içinde veya ülkeler arasında karşılaştırılmasına yardımcı olmuştur. Parti rekabetinin uzamsal modelleri olarak adlandırılan bu modeller zaman içinde daha da geliştirilmiş ve oy verme davranışını anlamayı kolaylaştırmıştır. Halihazırda parti rekabetinin uzamsal modelleri seçmenlerin ideolojik konumlarını parti ideolojik konumlarıyla ilişkilendiren iki başlıca rakip modele sahiptir. Basitçe, yakınlık modeli, seçmenlerin siyasi alanda kendilerine en yakın ideolojik pozisyona sahip parti veya adaylara oy vereceklerini önerirken, yön modeli ise seçmenlerin ideolojik yelpazenin kendi tarafında fakat kendilerinden daha uç noktada ancak belirli bir kabul edilebilirlik bölgesi içerisinde bulunan parti veya adaylara oy vereceklerini önermektedir. Bu araştırma, bu iki oy verme modelinin Türk seçmeni için uygulanabilirliğini test etmeyi amaçlamaktadır. Mevcut literatürde Nispi Temsil Sistemlerinde (NTS) yakınlık modelinin oy verme davranışını açıklamak için daha uygun bir araç olduğunun önerilmesinden ötürü, Türkiye uzun süredir kullandığı NTS seçim sistemiyle ilginç bir örnek teşkil etmektedir. Bu gerekçeyle, NTS’nin geçerli seçim sistemi olarak kullanıldığı Türkiye’de seçmen davranışının yön modelinden çok yakınlık modeli ile açıklanacağını önermekteyiz. Araştırmamız Türkiye'deki dört büyük siyasi partinin, Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP), Cumhuriyet Halk Partisi (CHP), Milliyetçi Hareket Partisi (MHP) ve Halkların Demokrasi Partisi (HDP), seçmenlerine ilişkin Karşılaştırmalı Seçim Sistemleri Araştırması (CSES) verilerini analiz etmektedir. Bağımlı ve bağımsız değişkenler arasındaki ilişkileri ortaya çıkarmak için bir dizi Çoklu Doğrusal Regresyon Analizleri yapılmıştır. Her bir seçmen için her bir siyasi partinin partiyi sevmesevmeme şeklinde ifade edilen parti kabulü, her analizde bağımlı değişken olarak ayrı ayrı kullanılmıştır. Konu mesafesi ve konu skaler çarpımı, sırasıyla yakınlık ve yön modelleri için formülleri temsil eden temel bağımsız değişkenler olarak kullanılmıştır. Ayrıca eğitim, yaş, cinsiyet ve gelir de klasik kontrol değişkenleri olarak alınmıştır. İstatistiki modellerin açıklama güçlerinin karşılaştırması, MacDonald ve meslektaşlarının bulgularının aksine, Türkiye'de oy verme davranışını açıklamada yakınlık modelinin yön modelinden daha uygun bir araç olduğunu göstermiştir. Makro-politik bir bakış açısıyla bakıldığında bu bulgu, Westholm'un (1997) NTS’lerinde yakınlık modelinin oy verme davranışını açıklamada daha uygun bir araç olduğu önerisini doğrulamaktadır. Ancak ifade edilmelidir ki, kesin sonuçlar için çok ülkeli karşılaştırmalı analizlere ihtiyaç bulunmaktadır

2024-01-01T00:00:00Z